Tijdens een mediation spraken de deelnemers over verzoening.
Omdat verzoening een enigszins diffuus begrip is; het is meer dan elkaar vergeven en afspraken maken over de toekomst heb ik geprobeerd onderstaand het begrip enigszins aan te scherpen.
Daarbij ga ik uit van verzoening in de zin van: het zich verzoenen met de ander, de vrede herstellen, en niet van verzoening in de zin van: je schuld boeten. Verzoenen veronderstelt het wegnemen van datgene, wat de goede verstandhouding tussen twee partijen verstoorde.
Naar aanleiding van het boek van Herman Wiersinga
Verzoening als verandering;het veranderen van de relatie tussen personen
kom ik tot een volgende nadere definiëring
Wiersinga onderscheidt vijf trekken die voor verzoening karakteristiek zijn:
ad 1. De aandacht voor de ander houdt ook in dat de ander niet miskend wordt in zijn verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid om zelf aan relatieherstel te werken.
ad 2. Met “geen versluieren van schuld” wordt bedoeld dat “alles begrijpen” niet hetzelfde is als “alles vergeven”. De mens houdt zijn eigen verantwoordelijkheid. Versluier je wel dan blijft het verleden een rol spelen en kan niet worden afgesloten. Het herkennen van de schuld leidt alsdan tot het erkennen van de schuld.
Ad 3. Je moet de overtuiging hebben dat een nieuw begin mogelijk is. Geloven dat een tastbare en concrete omkeer mogelijk is. Geloven in de verandering van mensen vraagt om een “voorschot”aan vertrouwen persoonlijk en publiekelijk geuit.
Ad 4. Het gaat niet alleen om het stilstaan bij het verleden maar vooral om een begaanbare toekomst. Om een niet -versluieren maar het erkennen van de schuld van de ander en van de gezamenlijk schuld en om het leggen van een begaanbare weg naar een voor ieder en allen “menselijker “ toekomst.
Ad 5. Het gaat om het tot hun recht laten komen van mensen in hun relaties. Dat veronderstelt de wil om een daadwerkelijke verandering tot stand te brengen. Als een stap naar die aarde, waarop gerechtigheid woont in bijbelse zin - als ruimte en goedheid voor ieder.
Achterveld, 31 januari 2011
Mr. J.C. van der Hoek